Er was eens een ridder zonder zwaard. Zijn naam was Conrad. Hij wilde nooit vechten. Hij zei altijd: "vechten is voor slechte mensen!" Maar in de tijd van ridders en koningen werd soms wel gevochten. Elk jaar was er wel eens een gevecht. Maar zonder het te beseffen was kasteelheer Baldewin, baas van kasteel Ridderhof, een beetje koning van een heel groot land.
Hij wilde dat iedereen van zijn ridders een zwaard droegen, want zonder zwaard konden zij zich niet verdedigen. Ridder Conrad wilde dit niet. Hij droeg stenen bij zich. Langs zijn middel, aan zijn benen, op zijn rug en aan zijn buik. Kleine en grote stenen. Ze hingen allemaal aan touwen vast of zaten in buidelzakken. Alle andere ridders deden hetzelfde. De kasteelheer was eigenlijk niet zo tevreden met dat idee. De kasteelheer vroeg: "maar hoe kunnen wij winnen van de slechterikken?" Ridder Conrad zei: "Wij gooien de stenen en hierdoor maken wij een grote muur en kunnen de slechterikken ons kasteel niet meer aanvallen." Kasteelheer Baldewin geloofde het niet.
Op een dag, vroeg in de morgen, stonden wel duizenden slechterikken op het grote veld voor het kasteel Ridderhof. "Doe de poort open, wij willen naar binnen!", zeiden ze. "Jullie kasteel is nu van ons." Beneden stonden ze allemaal klaar met pijl en boog, en met zwaarden in hun hand. De ridders van het kasteel zaten allemaal samen aan een grote ronde tafel. "Wat gaan we nu doen?", vroeg kasteelheer Baldewin. De ridders gingen voor de eerste keer zich verdedigen met stenen. Een luide trompet weerklonk in het kasteel en over de velden. Vanuit het kasteel gooiden ze allemaal stenen naar beneden. Het regende letterlijk stenen uit de lucht. De slechterikken gingen achteruit en waren bang geworden. Ze konden niet aan de grote poort omdat er allemaal stenen lagen. Een muur van steen.
Maar toen bijna alle stenen op waren hadden de ridders een probleem. Ze hadden niets meer om te gooien. Ridder Conrad zei: "we gaan de stenen van het kasteel gebruiken en gooien die ver weg naar beneden." En zo gebeurde het. Een hele dag waren ze stenen aan het gooien met hun handen, katapulten en slingeraars. De stenen die te zwaar waren rolden ze naar beneden via een grote lange houten plank. De slechterikken waren allemaal weggelopen van de schrik. Alle mensen van het kasteel moesten ook weg, want ze konden niet meer in het kasteel wonen. Er waren geen muren meer. Toen ze de laatste steen weggooiden, bleef er niks meer over van kasteel Ridderhof.
Maar wat zagen ze nu? Op de plaats waar zij al de stenen gooiden, was er een mooi nieuw kasteel ontstaan. Iedereen was blij. De ridders hadden gewonnen. Alle ridders kregen een grote gouden steen als geschenk van kasteelheer Baldewin. Het kasteel kreeg nu een nieuwe naam 'Ridderhof 2'. Telkens als ze aangevallen werden, gooiden ze met stenen, verhuisde het kasteel telkens van plaats en kreeg het een nieuwe naam.
En zo gebeurde het dat kasteel Ridderhof nooit een vaste woonplaats had en kasteelheer Baldewin uiteindelijk koning werd van een heel groot land.
